Wou dat ik het was

Wou dat ik het was
die blind mijn zwarte veren uitsloeg
wou dat ik het was
die smakte tegen de muur
wou dat ik het was
die viel
loodrecht naar beneden
wou dat ik was
die brak
van ruggegraat tot ogen
wou dat ik het was
die mijn snavel sloot
wou dat ik het was
nog vóór mijn vleugels dichtklapten
stil mijn borst beschermden
wou dat ik het was
die mezelf optilde
wegdroeg op mijn buik.

Geen wonden aan mijn lijf
geen tranen op zijn lijf
want ik was het.
Die opsteeg,
En blauwe ogen gooide.

Hilde Droogné

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s